دریافت اطلاعات ...
 
روابط عمومی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی
دوشنبه ۸ خرداد ۱۴۰۲

مناسب سازی و کاهش رنج روزمرگی های معلولان
 
بروجرد - ایرنا - مناسب سازی معابر شهری مطالبه ای ثابت و پایدار که همیشه در ردیف اول خواسته های معلولان مطرح می شود، رنج راه رفتن و حکایت مناسب سازی دقیق با آغاز حرکت از خانه و رفتن به اجتماع ارتباط مستقیم دارد و چه بسیار افراد توانخواهی که برای رهایی از وابستگی به دیگری ماندن در خانه را بر می ...
مناسب سازی و کاهش رنج روزمرگی های معلولان بروجرد - ایرنا - مناسب سازی معابر شهری مطالبه ای ثابت و پایدار که همیشه در ردیف اول خواسته های معلولان مطرح می شود، رنج راه رفتن و حکایت مناسب سازی دقیق با آغاز حرکت از خانه و رفتن به اجتماع ارتباط مستقیم دارد و چه بسیار افراد توانخواهی که برای رهایی از وابستگی به دیگری ماندن در خانه را بر می گزینند.

به گزارش ایرنا، حس استقلال و وابسته نبودن به دیگری تمام آن چیزی است که با هر یک از معلولان که صحبت می شود خواهان آن هستند و البته خود به درستی تاکید می کنند، اولین گام برای رسیدن به همین حس فاخر استقلال، مناسب سازی معابر و اماکن عمومی شهر است که به آنها کمک می کند از خانه به سمت اجتماع حرکت کنند.

تلخی واقعیت وضعیت نامطلوب مناسب سازی را می توان از روزمرگی های زندگی افراد دارای معلولیت مشاهده کرد، رنج راه آنچنان ناهموار و سخت است که آنها را در این ماندن و دوری از بیرون مصمم تر می کند، کوچه و خیابان هایی که عبور و مرور از آنها نه فقط برای افرادی دارای مشکلات جسمی و حرکتی هستند که برای کودکان و آنهایی که سالم هستند هم گاه سخت می شود اما همین مشکلات برای افرادی که دچار معولیت های جسمی و حرکتی هستند که گاه آنچنان راه رفتن را سخت می کند که ترجیح را بر ماندن در محدودیت خانه می دهند.

در شرایطی که گفته می شود شمار معلولیت ها روز به روز بنا به دلایلی اعم از حوادث و تصادفات رو به افزایش است، مناسب سازی معابر و اماکن عمومی و ادارات و سازمان ها نیز باید به عنوان یک ضرورت به آن نگاه شود، در عین حال نباید فراموش کرد که معلولیت اتفاق دور از ذهنی نیست و سلامتی مطلق نیست گاه با اتفاقی و حادثه ای معلولیت رخ می دهد و باید شرایط زندگی توام با رفاه که امکان حضور در جامعه و اجتماع را داشته باشد، را برای او فراهم کرد.

براساس آمارهای جهانی حدود 15 درصد هر جامعه را افراد معلول تشکیل می دهند یعنی از هر 6 نفری که در اطراف ما هستند یک نفر دارای نوعی از معلولیت ها است، اما آیا به پیرامون مان که نگاه می کنیم و در کوچه و خیابان که می گذریم اینگونه است که این افراد را ببینیم، پاسخ به نظر منفی می آید زیرا این افراد اغلب از شرایط کوچه و خیابان فاصله گرفته اند و در کنج خانه هایشان به سر می برند، همین در خانه ماندن به مرور افرادی را که دچار مشکلات جسمی و حرکتی هستند، عصبی و کم حوصله می کند.

زهرا موسوی از افراد توانخواهی که در اندام حرکتی دچار مشکل است می گوید: به علت ساختار نامناسب فضای شهری افراد معلول و به خصوص آنهایی که از ویلچر استفاده می کنند قادر به تردد داخل شهر نیستند بطوری که بیشتر آنها خانه نشین شده اند و از فعالیت های اجتماعی محروم هستند.

وی افزود: خیابان های باریک و ناهموار و نبود پل برای عبور راحت، تردد را سخت تر کرده است و در مورد فضاهای تفریحی و بوستان ها هم باید گفت که این مکان ها و اماکن برای معلولان نیست.

موسوی گفت: ساختمان های اداری، موسسات، بانک ها و سایر جاهایی که برای انجام کارهای اداری گذرمان به آنها می افتد همراه با مانع پله اند و بیشتر این جاها فاقد رمپ و آسانسور است.

علی سوری که او نیز در اندام حرکتی دچار معلولیت خفیف است می گوید: گذاشتن یک رمپ کنار پله ها در برخی ادارات و موسسات و بانک یک ضرورت است که نه فقط معلولان بلکه سالمندان نیز با وجود رمپ راحت تر خواهند بود که متاسفانه رعایت نمی شود.

وی گفت: شرایط عبور ومرور برای معلولان آنقدر سخت شده که در بسیاری مواقع مگر در صورت ضرورت از خانه بیرون بیایند که تداوم این وضعیت به انزوای آنها از اجتماع می انجامد، مواردی که باید مناسب سازی شوند را نیز بارها به جامعه معلولان و یا بهزیستی گزارش می دهیم ولی آنها از ما می خواهند از همان نقطه عکس بگیریم که این عکس گرفتن برای ما پیش آمده است که اجازه تصویر گرفتن نداده اند و باید در فرصتی مناسب و خلوت عکس گرفت که این کار سختی های خاص خودش را برای شخصی که دچار مشکلات جسمی و حرکتی است، دارد.

هفت هزار مددجوی بهزیستی بروجرد و ضرورت مناسب سازی

بنا بر گفته رییس اداره بهزیستی بروجرد هم اکنون هفت هزار معلول با معلولیت های مختلف شامل جسمی، حرکتی، شنوایی، ضایعه نخاعی و از کارافتادگی تحت پوشش بهزیستی این شهرستان هستند که مناسب سازی یکی از مطالبات اولیه این قشر از جامعه است و باید رعایت شود، با توجه به اینکه امروز علاوه بر معلولان، جانبازان و سالمندان و برخی بیماران با شرایط خاص در خصوص مناسب سازی با مشکل مواجه هستند، ضرورت این مسئله بیشتر می شود.

کرم رضا پیردایه افزود: شهرداری یکی از اعضای مهم ستاد مناسب سازی است که مناسب سازی اماکن عمومی، دولتی و غیر دولتی، معابر و فضاهای عمومی، بوستان ها و پیاده روها را دنبال می کند، شرط اولیه صدور پروانه ساختمان یا پایان کار تمامی اماکن عمومی دولتی و غیردولتی منوط به رعایت اصول مناسب سازی و دسترسی آسان برای جامعه هدف بهزیستی است.
وی بیان کرد: رعایت ضوابط و اصول مناسب سازی، م سئله ای است که باید به عنوان یک اولویت همیشه مورد توجه قرار گیرد.

فرهنگ مناسب سازی فضاهای عمومی باید در جامعه نهادینه شود

معاون عمرانی فرمانداری بروجرد گفت: با توجه به اینکه مناسب سازی فضاهای عمومی، اماکن دولتی و معابر زمینه را برای حضور فعال تر معلولان در اجتماع فراهم می کند، این فرهنگ باید در جامعه نهادینه شود.

یاسر امیرسرداری با تاکید بر رعایت حقوق شهروندی و برقراری عدالت اجتماعی، بیان کرد: تلاش می کنیم در حوزه ماموریتی این نواقصی که در زمینه مناسب سازی برای معلولان وجود دارد، را برطرف کنیم.

وی افزود: با وجود هفت هزار معلول در این شهرستان و جمعیت جانبازان و سالمندان امروزه اهمیت مناسب بودن فضاهای شهری برای گروه های مختلف استفاده کننده از این فضاها، بر کسی پوشیده نیست.

وی تصریح کرد: کاربری های شهری مناسب و کارآمد نه تنها می تواند موجب ارتقای کیفیت محیط شهری شود، بلکه می تواند تاثیر مطلوبی بر ذهن شهروندان و به ویژه معلولان و جانبازان بگذارد، برخی مدیران احساس مسوولیت و دلسوزی که باید در مورد مسئله مناسب سازی وجود داشته باشد را ندارند و حتی در کمیته مربوطه هم شرکت نمی کنند.
امیر سرداری با بیان اینکه ادارات، بانک ها و دستگاه های مختلف باید مقررات مناسب سازی را رعایت کنند، افزود: مناسب سازی سطح شهر برای معلولان بسیار لازم و ضروری است.
معاون عمرانی فرمانداری بروجرد بیان کرد: خیلی از ساختمان ها در زمان قدیم ساخته شده و کارها بدون توجه به افق دید آینده انجام شده استمدیران ادارات نیز نسبت به مناسب سازی اداره خود اقدام کنند.در راستای مناسب سازی اقداماتی انجام شده ولی با استانداردهای جهانی فاصله داریم، مناسب بسازی نه تنها برای معلولان برای افراد سالم نیز مناسب نیست.

مناسب سازی و حقوق شهروندی

فضاهای شهری از آنجا که بستر زندگی و فعالیت شهروندان است بیشترین ارتباط را با آنها و محیط زندگی شان برقرار می کند و با توجه به تنوع ویژگی ها، گروه های سنی، جنسی و اجتماعی باید محیطی امن، سالم و جذاب باشد و به نیازهای مختلف همه گروه های اجتماع پاسخی شایسته دهد که این نیاز به خصوص در مورد توانخواهان اهمیت بیشتری دارد.

پژوهشگر اجتماعی می گوید: انسان به عنوان موجودی اجتماعی همواره در اندیشه ارتباط گرفتن با فضای پیرامون خود است، برقراری ارتباط و انجام فعالیت های انسانی از رهگذر حضور در محیط و دسترسی به فضاهای پیرامون میسر می شود.

سلمان احمدوند افزود: بخشی از زندگی روزمره شهروندان در محیط های شهری سپری می شود؛ از این رو لازم است که این فضاها به لحاظ امکانات کمی و کیفی پذیرای گروه های متنوع اجتماعی در زمان های مختلف باشد، نادیده گرفتن نیازهای اصلی و اساسی انسان ها، بی اعتنایی به احساسات و رفتارهای آنها در زندگی روزمره، در نظر نگرفتن شرایط جسمانی و روانی در کنار ویژگی های فرهنگی و اجتماعی شهروندان مختلف و بسیاری از مسائل اساسی دیگر در طراحی فضاهای شهری به ایجاد فضاهایی ناامن و آسیب پذیر می انجامد.

این پژوهشگر اجتماعی گفت: گاهی مناسب نبودن فضای شهری و غیراستاندارد بودن زیرساخت های آن، حق مشارکت فعالانه و زندگی معمولی در شهر را از معلولان سلب می کند و آنان را از افرادی توانمند و برخوردار از ظرفیت های فکری و احساسی سرشار، به افرادی مـنـزوی و محروم از حقوق پایه شهروندی تبدیل می کند؛ بدین ترتیب مناسب سازی معابر و ارتقای کیفیت دسترسی ها که ذیل مفهوم بهسازی مبلمان شهری توضیح داده می شود، در صدر همه خدماتی است که باید به این گروه از شهروندان ارائه داده شود، چرا که شهر سالم شهری است که تمامی شهروندان بتوانند از خدمات آن بهره مند شوند.
به گفته وی مدیران شهری باید با تامین مبلمان و طراحی استاندارد، بیشترین خدمات خود را به اقشار آسیب پذیر به خصوص توانخواهان ارائه دهند تا این گروه مهم اجتماعی، از عرصه عمومی حذف نشوند؛ چه آنکه مناسب سازی فضای شهر، افزون بر اینکه مسیر دستیابی همه شهروندان به فرصت های برابر برای پویایی و تحرک در سطح شهر و دسترسی به تمامی فضاهای شهری است، از لوازم اصلی رشد و توسعه جامعه به شمار می رود.

این جامعه شناس یادآور شد: در مواد 2 و پنج منشور حقوق شهروندی از حق قانونی توانخواهان در برخورداری از امکانات درمانی و توانبخشی برای بهبودی یا توانمند شـدن در جهت زندگی مستقل و مشارکت در جنبه های زندگی سخن رفته است، در ماده دوم این منشور آمده است: "شهروندان از حق زندگی شایسته و لـوازم آن همچون آب بهداشتی، غذای مناسب، ارتـقـای سـلامـت، بهداشت محیط، درمـــان مناسب، دسترسی به دارو، تجهیزات، کالاها و خدمات پزشکی، درمانی و بهداشتی منطبق بـا معیارهای دانــش روز و اسـتـانـداردهـای ملی، شرایط محیط زیستی سالم و مطلوب بـرای ادامــه زندگی برخوردارند"

آنچه که همواره در بحث مناسب سازی مطرح می شود این است که معلولیت یک تهدید بالقوه است، تصادف، سقوط از ارتفاع و حوادث کار همیشه وجود دارد و سالمندان، کودکان و بانوان در مقاطعی کم توان می شوند، بر این اساس، امر مناسب سازی باید به یک فرهنگ عمومی تبدیل شود و نظارت مستقیم مهندسان ناظر این حساسیت را ایجاد می کند تا ضوابط مناسب سازی رعایت شود.
منبع خبر:
ایرنا
   تاریخ: ۰۸:۱۷ - ۰۱/۰۳/۱۴۰۲   بازدید: ۱۲